nieuwsgierig nettelkornke

Door op in met Geen berichten

nieuwsgierig nettelkornke

Ni-js van ’t Nettelkörnke.

Elk joar as de zommer zo heanig an plaats begint te maakn veur het noajoar, vleeg ik altied bie het dreemanschap um ’t hoes. Ik wet dat ze roond disse tied oetvleegt um ne neije prooi te vangn. Op ne mooin laatn zommeroavond betrap ik ze bie mekaar en zee ze vortgoan op de fietse. Ik vleeg d’r achteran en zee dat ze noa ‘n mooi eandke roond fietsen stil hoald bie ’n hoes woar nog leg braand. “Zoo”, denk ik nog, “dissen woont mooi!” En wat’n mooin tuin . Ik kiek tussn de gedien’n deur en doar zee ik ‘m zittn. Ik ken ‘m wa ergens van. De 3 kearls hebt hun speern richt en efn later heur ik ze lachn. Dit kon ’n nieuwn Prins nog wa eens wordn. Ineens kompt ze in de been en vleegt met ’n veern op de fiets vort. Ik mot har vleegn um ze bie te hoaln, want kloarbliekelijk hebt de kearls het drok. Dan zee ik ze ineens ergens noar binnen hen goan. Ok hier nen prachtig hoes en nen  mooin tuin. Ik kiek ok hier noar binnen. Ze hebt ’t hoes haandig indeelt, want ik zee ze vanof de stroat a zittn. Ok dissen nieuwn kearl komt mie ergens bekend van veur, ma woar van? De vrouwleu kompt d’r bie, de muziek geet an en zo te zeen hebt ze noe al veul wille met mekaar. Het kan hoast nig aans, as dit mot de hoogheden wa wearn. Toch bin ik nog nig helemoal zeker van mien zaak en besluut te woachtn tot het dreemanschap noar boetn hen koomp. Dat doert nog wa effen en het is al deep in nacht as de heren ‘t nen moal anpakt. As ze met de fiets op stroat stoat heur ik ze tevrear teegn mekaar zeggn: “Zo, dat hew weer terecht, doar kunt wie van ’t joar wa met veur’n dag komn!” Meu meer voldoan vleeg ik terug noar mien nust. As het Dreemanschap tevrear is, dan zal ’t allemoal wa good kommn.

 

Het ni-jsgierige Nettelkörnke.

Geen berichten


Plaats bericht


Je moet zijn ingelogd om een bericht te plaatsen.

« »